Kim Neylesin Beni

Ben hiç ciddi kararlar alamadım. Başlangıcı yapsam da yarısında usandırdılar beni. Yoruldum bıraktım. Herkes köprüyü geçene kadar uzattı elini, köprüye varınca gördüm gerçek yüzlerini. Zihnimde hep yanmayan lambalar vardı dolaştığım karanlık sokaklar yüzünden. Elimden hiçbir şey gelmedi, çaldılar gülüşümü gözlerimin önünde. Gülüşlerim yok benim küçükken çalmışlar. Gülüşlerim yok benim, beni yarı yolda bırakmışlar. Suçluydular ama cezasını ben çektim. Ben hak etmediğim bir hayatı yaşadım hep. Tek başıma. Yalnız değil tek başıma yaşadım. Çocukluktan beri aynı yara bere dizlerim, değişmeyen tek şey düşüşlerim, değişen tek şey düşürenlerim. Bazen yeter dersin yetmez. Çünkü hayat sen istemediğin kadar acı koyar önüne. Sağın solun hep aynı yere çıkar, yani uçurumlara. Ölmek kurtuluştur dersin ama yere doğru bırakırsın kendini uçurumdan aşağı. O zaman neden bulutlara çıkmayı beklersin ? Hayat cevabını bilmediğimiz sorularla dolu. Durmadan çabala dur. Alın terin kıçından aşağı akana kadar çalış dur. Ama yerinde saymadığından emin ol. Ben hep bir ailem olsun istedim ama başaramadım. İşe yaramaz aptal herifin biri oldum! Elinden hiçbir iş gelmeyen sadece yazılar yazan kafayı yemiş bir adam oldum. Adını bilmediğim bir kadını bekliyorum günlerdir. Sanki hayatımı değiştirecekmiş gibi. Hayatımı ona göre şekillendiriyorum, onu beklediğim günleri bir poşete koyup çöpe atıyorum. Gün geldiğinde acısını çıkarır Tanrım. Hastalanıp yatağa düştüğümde yine kimse olmaz başucumda. Yalnız ölürüm ben. Tüm sevilmeyen karakterler gibi. Kolayca unutulur giderim. Adımı uçan mürekkeple yazmışlar yıpranmış kağıtlara. Birde silecekler utanmadan. Zaten insanoğlunun en iyi bildiği iş hayatında ki insanları tek kalemde silip atmaktır. 

Oyun değil hayat öldüğünde tekrar doğmayacaksın. Yanındakilerin kıymetini bil bu yüzden. Ben hep kendi bildiğimi yaptım bu hayatta. Belki de bu yüzden sevmediler beni. Onların istediği gibi bir adam olmadığım için, yaptıkları saçmalıklara yalan tebessüm etmediğim için, dost acı söyler kalıbına göre daha acı söyleyip daha iyi dost olmaya çalıştığım için sevmediler galiba beni. Zaten ben kimi sevdiysem beni terk etti. Ben katlanılmaz bir adam mıyım ? Ben yanında durulmaz bir adamım galiba. Uçurtmalarına üfledim diye  küçümsediler belki de beni. Oysa sadece  yardım etmek istemiştim. Sadece biraz sevilmek istemiştim. Nereden bileyim küçük bir iyiliğin beni yalnızlığın en karanlık hücrelerine kapatacağını. Üstelik bu sefer tepede duran parmaklıklarda yok. Her taraf karanlık. Gölgem bile dayanamayıp terk etti beni. Olsun varsın o da gitsin. Ben kendime yeterim. İnsan kendini boş laflarla çok iyi kandırır ama anlık bir şüpheyle kendine gelebilir. Sen kimi kandırıyorsun ulan! Sen kimsin ki yeteceksin kendine. Daha küçükken başladılar parçalarını koparmaya. Her yerde bir parçan var. Ben kendine bile yetemeyen bir adam olmuşum. Kim sevip de göğsünde yatırsın beni.