Güneşin
rengini saçlarından aldığı bir gündü. Gökyüzü kıskanılası mavi
gözlerinden daha mavi olmasın, iyiydi sevgilim. Estağfurullah, sensin en
güzeli. Şiir gibi kadınsın vesselam. Belki de senin adındır huzur.
Belki de senin yanındır yurdum. İşte budur diye bağırır akciğerlerim
kokunu alarak. Kokun saray yapar bu taşrayı. Saçların parmaklarıma
memleket olsun istiyorum. Çok görme.
Gözlerinin mavisi bir okyanus ve ben derinlerine açılmak istiyorum.
Boğulursam çek kurtar beni. Eyvallah. Bütün ihtimaller aklımda pozitif,
birleşince adınla. Gel bana bir adımla. Seni yormak istemem ama
bilirsin, ne pis bir huydur özlemek. Sesinin her tonunu ezberlemek
istiyorum. En güzel notalara beş basar. Kederi unutturur varlığın.
Benimle ol kafi. Ne güzel bir intihar olur seni öpmek. Rüzgarın en uysal
estiği an, saçların dağılır. Dur, ben düzeltirim. Zahmet etme. Belki de
seni öpersem her yer mavi olur. Ne dersin deneyelim mi ? Ama. Nerdesin ?
Gel artık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder