Hayır ben aşina değilim böylesine bir şeye. İçimde ölen saf
umutlar var. Teker teker öldü hepsi biliyor musun? Önce iyi geliyordu,
sonra bir şey olmaz dedim, sonra küflendiler, sonra öldüler. Kanlar
içindeydi, şu kapkaranlık gecede. Sen boşver ya beni. Ben yine hiçbir
şeyi becerememezlikten geliyorum. Elime yüzüme bulaştırdığım sevdalarım
var benim. Git dediğin gün ayaklarıma prangalar bağlandı. Haykırışımı
duymadın ya önemli değil. Ben hep gelirim. Biliyor musun bazen o kadar
çaresiz oluyorum ki, bütün duygularım buz tutuyor. Öylece kalakalıyorum.
Bana kadar üzülüyorum. Sonra geçiyo. Kısır döngü. Yine de oturuyorum
bir hikayenin başına ölememezlikten geliyorum ben. Dilimde bir dua
gibisin. Gözlerinin ışıltısında ben yine konuşamıyorum. Boşver sen beni.
Ben yine bir sokağın başından elimi kolumu sallayarak geçiyorum. Yine
çaresizlikten geliyorum ben.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder